🔹 در ادامه‌ی دو اشاره‌‌ی قبلی (یعنی ضرورت زدودن ترس موهوم از حاکمیت اصولگرایان و نیز توجه به حرمت و کرامت مردم و مخاطبان در تعاملات)، موضوع دیگری قابل طرح است:

🔹 هر چند برخی مواضع و جهت‌گیری‌های کلان دو جناح عمده‌ی سیاسی کشور تعارض‌های جدّی با هم دارند، اما در برخی مواضع نیز اشتراکاتی موجود است که امکان گفتگو و تعامل را فراهم می‌آورد همچنانکه بارها و بر سر منافع ملی کشور این اتحاد ایجاد شده و همه‌ی شخصیتها و گروه‌ها، موضعگیری مشترکی کرده‌اند.

🔹 از سوی دیگر رویکرد عمومی حمایتگرانه‌ی رهبر معظم انقلاب در قبال همه‌ی دولتهای گذشته و فعلی (با وجود همه‌ی تفاوتها در سیاست گذاری و برنامه‌ریزی این دولتها)، خود نشانگر زمینه‌های مثبت قابل دفاع در رویکردها و اقدامات هر یک از دو جناح عمده‌ی سیاسی کشور است.

🔹 لذا بهتر است در گفتگو و تعامل با رقیب، یا طرفداران جناح مقابل، از ایجاد «دوگانه‌ی حق ـ باطل» و تخریب رقیب بر مبنای باطل دانستن او بپرهیزیم. این رویکرد، رویکردی ناکارآمد است که در نهایت به نفع رقبا تمام می‌شود.

🔹 بپذیریم که در هر دو جناح اصولگرا و اصلاح‌طلب، مواضع و اقدامات قابل دفاع و قابل نقدی وجود دارد که باید منصفانه مورد ارزیابی قرار گیرد.

👈 در مجموع «پرهیز از تعصب جناحی» را می‌توان درس دیگر انتخابات 96 به حساب آورد.

 🔻 این مبحث ادامه دارد، ان شاء الله.