✅ از تحریم تنباکو تا تحریم تلگرام
🔹 حدود 127 سال پیش، یعنی در آذر ماه سال 1270 هجری شمسی، پیرمرد 77 ساله شیرازی ساکن سامرا، با دستی لرزان، تنها یک جمله بر کاغذ نگاشت که سلطنت ناصرالدین شاهی با همهی قدرت و شوکتش، و کمپانی عظیم بریتانیایی رژی با همهی ثروت و مکنتش نتوانستند مانع اثرگذاری آن شوند؛ «سید محمدحسن حسینی شیرازی» معروف به میرزای بزرگ، نوشت: «الیوم استعمال تنباکو و توتون بِأَیِ نحوٍ کان در حکم محاربه با امام زمان صلوات الله علیه است». مردم چنان همدلانه به اجرای فتوای او گردن گذاردند که به یک ماه نکشید که ناصرالدین شاه مجبور به لغو امتیاز انحصاری تجارت توتون و تنباکو و پرداخت غرامت به تالبوت انگلیسی شد.
🔸 دو حکایت زیر به نقل از اعتماد السلطنه (تاریخنگار عهد ناصری) در وفاداری مردم به حکم مرجعیت شنیدنی است:
▫️ «چند سال بود که اسب دوانی تعطیل شده بود. جای بزرگی را برای مسابقه اسب سواری مهیا کردند. آن سال، سال افتتاح آنجا بود و معمولاً جوانها برای مسابقه و تماشا شرکت میکردند. حدود سی هزار نفر برای تماشا گرد آمده بودند. در میان آن سی هزار نفر یک نفر هم سیگار نمیکشید!»
▫️ «یکی از اشراف نقل کرده که در منزلم کار بنّایی داشتم و عملهها مشغول کار بودند. من خودم سیگاری روشن کرده و کشیدم. عملهها، کار را نیمهکاره رها کردند و از مزدشان صرف نظر کرده و رفتند!»
🔹 دلیل اصلی تحریم تنباکو توسط میرزای شیرازی فقط یک نکته بود: «به خطر افتادن منافع ملی ایرانیان»؛ چرا که توتون و تنباکو از مهمترین اقلام تجاری و صادراتی ایران آن زمان بود و حدود ۲۰۰ هزار تن به کشت و خرید و فروش آن اشتغال داشتند که قرارداد تالبوت، موجب میشد سود عظیم این تجارت از اقتصاد ایران خارج شده و به جیب انگلستان برود.
🔸 اکنون حدود 127 سال از آن واقعه میگذرد، این بار نه فقط یک مرجع تقلید، که همهی دلسوزان اقتصادی کشور متفقالقولند که «تلگرام» همینک به یکی از اصلیترین حربههای جنگ اقتصادی غرب علیه منافع ملی ما تبدیل شده است، چرا که قرار بود بهزودی با عملیاتی کردن «ارز دیجیتالی» خود (موسوم به گرام) حجم عظیمی از منابع اقتصادی کشور را ببلعد.
🔹 اما دریغ از مردمی که همدلانه به چنین فهمی برسند و در مقابل سلطهی بیگانه، پا بر روی تمایلات خودخواهانهشان بگذارند و به تلگرام «نه» بگویند.
👈 این کلام امام حسین علیهالسلام امروزه فهمیدنیتر شده است: «به راستى كه مردم بنده دنيا هستند و دين لقلقه زبان آنهاست، تا جايى كه دين وسيله زندگى آنهاست، دين دارند و چون در معرض امتحان قرار گيرند، دينداران كم مىشوند».
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پینوشت: این یادداشت به همت روزنامه «صبح نو» در روز یکشنبه 16 اردیبهشت 1397 منتشر شد. برای مشاهده میتوانید از لینک زیر استفاده فرمایید: