👈 بنیامیه، شجرهی ملعونه (14)
🔹خلافت نکبتبار یزید
▪️ با مرگ معاویه، فرزندش یزید به خلافت دست یافت. دورهی سه سالهی حاکمیت او، از سیاهترین و نکبتبارترین دورههای حکمرانی در جهان اسلام است؛ به طوری که در ابتدا واقعهی جانگداز کربلا را رقم زد، در سال دوم مدینة النبی را غارت کرد و پس از آن نیز خانه کعبه را به آتش کشید.
▪️ سیرهی حکمرانی یزید که از سلطنت، تنها عیاشی، میخوارگی، بوزینهبازی، قمار و فحشا را آموخته بود، به اشرافزادگان عرب عهد جاهلی بیشتر شباهت داشت تا به خلیفه مسلمانان. در دوران خلافت او، بسیاری از مظاهر اسلامی مورد هجمه و حمله قرار گرفت.
▪️ جنایات او و عمالش در واقعهی کربلا فراتر از آن است که در این مجال توصیف شود.
▪️ در سال 63 هجری مردم مدینه علیه یزید شوریدند و حاکم شهر را اخراج کردند. یزید، لشکری را به فرماندهی مسلم بن عقبه برای سرکوب ایشان راهی حجاز کرد. لشکریان یزید در شرق مدینه مستقر شدند و به مردم مدینه سه روز مهلت دادند تا تسلیم شوند. اما مردم مدینه تسلیم نشدند. لشکر وارد شهر شد و به قتل و غارت پرداخت. در این واقعه، که به «واقعه حرّه» مشهور است، بسیاری از مردم مدینه، از جمله ۸۰ تن از صحابه پیامبر (ص) و ۷۰۰ تن از حافظان قرآن کشته شدند و اموال و نوامیس مردم به غارت رفت.
▪️ مسلم بن عقبه، به دستور یزید، سه روز جان و مال مردم را بر سپاهیانش حلال کرد. سپاهیان در آن سه روز، از ارتکاب هیچ عمل زشتی، همچون تجاوز به نوامیس، بیرون کشیدن جنین از شکم زنان و کشتن نوزادان و توهین به صحابه بزرگ پیامبر (ص)، فروگذار نکردند.
▪️ شمار کشتگان واقعه حرّه را بین 4 تا 11 هزار نفر برآورد کردهاند.
▪️ همزمان با قیام مردم مدینه، در شهر مکه، مردم با عبدالله بن زبیر بیعت کردند که باعث تسلط یافتن او و یارانش بر شهر مکه گردید. پس از غارت مدینه، به دستور یزید، سپاه شام، رهسپار جنگ با ابنزبیر در مکه شد و شهر را محاصره نمود. در طی روزهای محاصره مکه، خانه خدا بر اثر اصابت سنگها و گلولههای آتشینی که با منجنیق¬های لشکر شام به سوی مکه پرتاب میشد، آسیب دیده و به آتش کشیده شد. این محاصره تا زمانی که خبر مرگ یزید به لشکریانش رسید ادامه داشت.