👈 بنیامیه، شجرهی ملعونه (9)
🔸 معاویه و بنیانگذاری سلطنت اموی
▫️ پس از شهادت امام علی (ع)، مردم شام در بیت المقدس با معاویه به عنوان خلیفه بیعت کردند و او را امیرالمؤمنین نامیدند. معاویه سپس به سوی عراق شتافت. امام حسن در کوفه، با سپاه 12 هزار نفری که عبدالله بن عباس نیز در میان آنان بود، به سمت مدائن بیرون آمد. هنگامی که به ساباط رسید، اصحابش در ادامهی حمایت از ایشان، تردید کردند. در این میان تلاشهای معاویه برای رشوه دادن به برخی فرماندهان سپاه امام (ع) نیز مؤثر واقع شد.
▫️ سرانجام در سال 41 هجری، امام حسن (ع) به ناچار و برای صلاح اجتماع مسلمین، دستاز جنگ شست و صلح با معاویه را پذیرفت و حکومت را به او واگذارکرد. یکی از شروط امام حسن (ع) در معاهدهی صلح، منع معاویه از تعیین جانشین پس از خود بود.
▫️ حکومت معاویه اولین تجربه حاکمی بود که در میان اختلافات دینی و سیاسی، و احیاناً قبیلهای و منطقهای، به وسیله زور و با بهرهگیری از حیلههای سیاسی، قدرت را به دست آورد. معاویه خود تصریح دارد که خلافت را نه با محبت و دوستی و رضایت مردم، بلکه با شمشیر به دست آورده است.