🔹 معاویه پس از جنگ صفین

▪️ پس از حکمیت، امام علی (ع) تا مدتی درگیر فتنه‌ی خوارج شدند. اما به‌زودی (و در سال 38 هجری) اغلب این قوم در جنگ نهروان به هلاکت رسیدند. امام (ع) پس از نهروان کوشیدند تا مردم عراق را برای جنگ مجدد با شام بسیج کند.اما شمار کسانی که حاضر به همراهی امام بودند، اندک بود.

▫️ معاویه که به سستی مردم عراق در نبرد با خود آگاه بود، مصمم شد تا با تجاوز به نواحی مختلف تحت سلطه امام در جزیرة العرب و حتی عراق، قدرت امام را تضعیف کند و راه را برای گشودن عراق فراهم کند. او می‌گفت: این قتل و تاراج‌ها مردم عراق را می‌ترساند و کسانی را که در زمره مخالفانند، یا تصمیم به جدایی دارند، در کار خود دلیر می‌گرداند. آنان را که از کشاکش‌ها بیمناک‌اند به نزد ما فرا می‌خواند. این تهاجمات در تاریخ به نام «غارات» معروف‌اند.

▪️ برخی از تجاوزات لشکر معاویه به قرار ذیل است:

_ حمله به مصر و قتل والی منصوب توسط امیرالمؤمنین

_ حمله به بصره از طریق عبدالله بن عامر حضرمی

_ حمله به نقاط مختلف عراق معاویه از طریق ضحاک بن قیس و نعمان بن بشیر و سفیان بن عوف

_ حمله به حجاز، نجران و یمن از طریق بُسر بن ارطاة و دستور برای قتل پیروان علی (ع)