🔻بخش دوم: اجداد اصلی، ریشه اصلی اختلاف

 🔸از حضرت ابراهيم (ع) دو پسر به نام‌های اسحاق و اسماعیل به جای ماند، از نسل اسماعیل که به همراه مادرش به مکه مهاجرت کرد، اعرابی منشعب شدند که در شرق مدیترانه و منطقه عربستان سکونت یافتند.

🔸اما «بنی اسرائیل» فرزندان یعقوب، پسر کوچک اسحاق هستند که ابتدا در کنعان و سپس مصر سکونت یافتند. ظاهراً «اسرائيل» لقبي است که فرشته حامل وحي از سوي خداوند به يعقوب داد و به او وعده داد که از تبار وي ملتي ایجاد خواهد شد.

🔸 در اسناد تاریخی یهود، نفرتي آشکارا و شگرف از «اسماعيل» دیده می‌شود. اشارات خصمانه عهد عتيق (شامل تورات و برخی صحیفه‌های پیش از آن) به سرشت و سرنوشت اسماعيل و نفرت از او و اسباط او روشن مي‌کند که متن کنوني عهد عتيق در زماني مورد جرح و تعديل قرار گرفته که اعراب، دشمن جدي يهوديان به ‏شمار مي‌رفته‌اند؛ و اين اتفاق تنها در دوران اسلامي ممکن بوده است.

🔸 توجه کنيم که متن کنوني عهد عتيق بر مبناي نسخي نشر يافته که قدمت کهن‌ترين آنها تنها به قرون سوم و چهارم هجري مي‌رسد. براساس همین اسناد اساطیری، اسحاق، برخلاف اسماعيل، دردانه و برگزيده «خداي اسرائيل» است که درباره او گفته: «عهد خود را با وي استوار خواهم داشت تا با ذريه‌ی او، بعد از او، عهد ابدي باشد.»

 📚 منبع: مقاله «آغاز و پايان بني اسرائيل» ـ نوشته عبدالله شهبازي