🔸 یکی از نقاط مثبت حرکت اصولگرایان در انتخابات 96، وحدت عملکردی ایشان بود؛ برخلاف دوره‌ی گذشته انتخابات ریاست جمهوری که تشتت آرا اصولگرایان مانع از معرفی کاندیدای واحد شد (انتخابات سال 92 با حضور آقایان قاليباف، جليلي، رضايي و ولایتی از جبهه اصولگرایان برگزار شد)، در انتخابات 96 دو کاندیدای اصلی جناح اصولگرا (آقایان رییسی و قالیباف) پیش از اتمام تبلیغات انتخاباتی با هم ائتلاف نموده و جبهه واحدی را تشکیل دادند. این اتحاد، تجربه‌ی ارزشمندی در حوزه‌ی رفتار سیاسی جناحهای اصلی کشور محسوب می‌شود.

🔹 اما تمام مسئله این نیست؛ جناح اصولگرا (مثل جناح مقابل) از احزاب، گروه‌ها و اشخاص اثرگذار متعدد و متنوعی تشکیل شده است. برای رسیدن به مبانی مورد اجماع برای اقدام مشترک، به همفکری بیشتری نیاز است.

🔸 شاید یکی از نقاط قوت اصلاح‌طلبان این باشد که در بزنگاه‌های حساس، با تشکیل «اتاق‌های فکر»، علیرغم وجود اختلاف نظر و سلیقه، در خصوص برنامه‌های مشترک به توافق عملی رسیده‌اند.

🔹 این نیاز امروز بیش از همیشه در بین اصولگرایان نیز احساس می‌شود. سخنان اخیر دکتر قالیباف در خصوص ضرورتهای تقویت جریان «نواصولگرایی» نیز ناظر به همین نکته بود.

🔸 بنا به تصریح ایشان، اصولگرایان به «گفتگوی درونی» نیاز مبرم دارند؛ گفتگویی که امکان رسیدن به اشتراک در نظر و عمل و در نتیجه دستیابی به موفقیت را برای ایشان میسر می‌کند.

🔻 این مبحث ادامه دارد، ان شاء الله.